Single Note

31 Ιανουαρίου 2020.....Για σένα

Τρεις Σεπτέμβρη του 98 ήταν όταν σε πήρα τηλέφωνο τότε απ’ το καρτοτηλέφωνο στ’ Απέρι να σου πω τα άσχημα μαντάτα για τη μαμά…Σου τα είπα… Δεν άντεξα αλλά κρατήθηκα.. Δεν τα είπα όλα…

Αρχές του 2002 ήταν όταν πήρες την απόφαση να βγεις στη σύνταξη πρόωρα για να έρθεις να ζήσεις στο χωριό κοντά σε εκείνην, όπως ήθελες. Δεν σου είπα να μην το κάνεις τόσο πρόωρα…..Δεν άντεξα…αλλά κρατήθηκα… Δεν τα είπα όλα…

Τέλη Μαΐου του 2002 ήταν όταν πήρε φωτιά το μαγαζί μας, λίγο πριν έρθεις στο χωριό… Σου το είπα… Δεν άντεξα, αλλά κρατήθηκα…Δεν τα είπα όλα…(για εκείνο το όνειρο όταν είδα εκείνην λίγους μήνες πριν)

Τέλη Ιουνίου του 2005 απόγευμα ήταν όταν με πήρες στο κινητό για να μου πεις να πάω στο Φοινίκι, να φέρω στο χωριό τους δύο «παλιούς μαθητές σου» που ήρθαν με θαλαμηγό στη Κάρπαθο αποκλειστικά για να σε δουν…Δεν μου είπες ποιοι ήτανε…ΠΑΓΩΣΑ όταν είδα «ποιοι ήταν» και ποιους είχα στο αμάξι μου…Τότε το ίδιο βράδυ στο σπίτι παρουσία τους, με όρκισες να μην πω ποτέ και σε κανέναν τα ονόματα των μαθητών σου αυτών…Δεν άντεξα αλλά κρατήθηκα…Δεν τα είπα όλα…

Αύγουστος του 2007 το ίδιο σκηνικό, άλλος παλιός μαθητής σου, μεγάλος και τρανός στον τομέα του. Πάλι με θαλαμηγό, στα Πηγάδια αυτή τη φορά…Πάλι με όρκισες να μην πω τίποτα… Δεν άντεξα αλλά κρατήθηκα…Δεν τα είπα όλα…

Ιούνιος του 2010 ήταν όταν σου είπα ότι θα γυρίσω στην άλλη μου πατρίδα, την Αμερική….Δεν σου είπα τον πραγματικό λόγο που το έκανα τότε… Δεν άντεξα αλλά κρατήθηκα…Δεν τα είπα όλα…

Πάσχα του 2013 ήταν όταν μου είπες στο τηλέφωνο να πάρω και τον Μιχαλάκη στην Αμερική, για να σωθεί από την κρίση…Σου είπα πως θα κάνω τα πάντα για εκείνον και θα τα βρει όλα έτοιμα, στρωμένα.. Δεν άντεξα αλλά κρατήθηκα…Δεν τα είπα όλα…

Αρχές Ιούνη του 2018 ήταν όταν γράφαμε με τον Μιχαλάκη μας τις μαντινάδες για τη γιορτή του πατέρα, τότε που σε τίμησε το χωριό… Σου γράψαμε τα μισά τότε…. Δεν άντεξα αλλά κρατήθηκα…Δεν τα είπα όλα…

26 Αυγούστου του 2018 ήταν, παραμονή πριν φύγουμε απ’ το χωριό, όταν μας φώναξες στο πάνω σπίτι εμένα και τον Μιχαλάκη για να μας διαβάσεις τη πνευματική σου διαθήκη….. Δεν άντεξα αλλά κρατήθηκα…Δεν τα είπα όλα…

10 Αυγούστου του 2019 ήταν όταν σου είπα ότι θα σου φέρω όλους τους γιατρούς της Καρπάθου να σε κοιτάξουν αφού δεν ήθελες να πας νοσοκομείο…Συμφώνησες…αλλά ήθελες μόνο Πυλιάτες γιατρούς… Δεν άντεξα αλλά κρατήθηκα…Δεν τα είπα όλα…

27 Αυγούστου του 2019 ήταν, η μέρα που φεύγαμε από το χωριό πριν μερικούς μήνες.. Ανεβαίνω, σε αγκαλιάζω, σε χαιρετάω…και πριν σε αφήσω μου πιάνεις το χέρι…μου το σφίγγεις…με κοιτάς…και μου λες επιτακτικά….

«Δεν θα έρθετε τον χειμώνα στο χωριό Γιωργάκη ..θα έρθετε ξανά του χρόνου το καλοκαίρι…Να προσέχετε ο ένας τον άλλον…ακούς???»

Δεν άντεξα… ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΗΘΗΚΑ….Του τα είπα ΟΛΑ….

«Μπαμπά, η επιθυμία σου είναι διαταγή μας!! Θα προσέχω τον Μιχαλάκη μας, όπως θα προσέχει και εκείνος εμένα…Καλή αντάμωση του χρόνου…Σ’ ΑΓΑΠΑΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ»

Χαμογέλασε βαθιά…, αυτό το χαμόγελο θα το θυμάμαι για πάντα….

---------------------------------------------------

Υ.Γ 1: Σας ευχαριστούμε όλους και εγώ κι ο Μιχαλάκης από τα βάθη της καρδιάς μας για τα λόγια συμπαράστασης, τα μηνύματα, τα τηλέφωνα. για όλα…

Υ.Γ 2: Όπως καταλαβαίνετε από τα παραπάνω, η επιθυμία του πατέρα μας είναι διαταγή για εμάς. Οπότε δεν θα έρθουμε Ελλάδα για την κηδεία που θα γίνει το Σάββατο 1η Φλεβάρη 2020 στη Παναγία των Πυλών Καρπάθου . Παρόλα αυτά, όλα τα διαδικαστικά της τελετής τα έχουμε τακτοποιήσει με τον αδερφό μου από χθες το πρωί (ώρα Αμερικής) σε συνεννόηση με τους συγχωριανούς μας..

Υ.Γ 3: Γιώργο Σισαμή, Γιάγκο Χατζηγεωργίου, Θεία Πόπη, Βένα, Σοφία, Μάριε Μαστρολέων, Γιάννη Μ Κωνσταντινίδη, Πόπη, Ανθούλα, Άννα, Νίκο, Χρόνη, Κωσταντή (Γκας), Νίκο Χαροκόπο, Δημήτρη Φούντα, πατήρ Αμβρόσιε, πατήρ Δημήτριε, πατήρ Καλλίνικε….Σας ευχαριστούμε για ΟΛΑ…Συγχωρέσετε με αν ξέχασα κάποιον…δεν το έκανα επίτηδες..

Υ.Γ 4: Αγαπητοί γιατροί: Γιάννη Φελουζή, Μανώλη Καβατζά, Νίκο Οικονομίδη, Νίκο Γεωργόπουλε, Γιώργο Τούμα, Σωκράτη Αντωνακάκη, καθώς επίσης και τα φαρμακεία της Καρπάθου και ιδιαίτερα αυτό του Λαμπρινού, σας ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας που κάνατε ότι ήταν δυνατόν για να βοηθήσετε τον πατέρα μας…

Υ.Γ 5: Σεβαστή μου…..Ότι και να πω για σένα είναι λίγο… Πραγματικά λίγο….Είσαι ευλογία για το χωριό μας!! Ο Θεός να έχει καλά εσένα, τον Γιάννη και την οικογένεια σας.

Υ.Γ 6: Φίλοι μου καλοί, αγαπητοί πατεράδες, παρά τον τεράστιο πόνο μου θα σας ευχηθώ κάτι…Μακάρι στη ζωή σας να γίνετε οι πατεράδες εκείνοι που όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου και για εσάς, τότε θα ξέρετε και θα νιώθετε ότι τα παιδιά σας έχουν κάνει, τα πάντα, τα πάντα, τα πάντα, μα τα πάντα για εσάς…Τότε ΝΑΙ…θα έχετε πετύχει στη ζωή σας…

Υ.Γ 7 : Μπαμπά…..Αυτό είναι για σένα….Το αγαπημένο σου Αμερικάνικο τραγούδι, το άσμα που σημάδεψε τη νιότη σου στη West Virginia και το Chicago και που τόσες ιστορίες μου έλεγες για αυτό όταν ήμουν πιτσιρικάς…

Δώσε ΤΗΣ τα φιλιά και την αγκαλιά μας...

G


Featured Notes
Recent Thoughts
Archive

   © 2020 by Greek Avra